Tag: #leende

Zolang we maar geen vitrage voor de ramen hangen

Het is half twaalf in de avond en ik sta lichtelijk gestrest voor een deur van een guesthouse in Hiroshima, Japan. “Waarom denk ik nooit verder na dan de komende uren?” Ik ben veel te laat met inchecken, heb geen internet en ik sta voor een dichte deur. Terwijl ik nadenk over de opties buiten slapen of terug naar de stad zie ik dat er achter één raam nog licht brand. Ik klop op het raam en hoop dat die persoon nog wakker is. En dan gaat de deur open.

Lees verder “Zolang we maar geen vitrage voor de ramen hangen”

Rollercoaster terug naar Nederland

Vanaf het moment dat ik in het vliegtuig stap, terug naar Manilla, kom ik in een rollercoaster terrecht. De slaaploze nacht in de stad waar ik me toch al niet op mijn gemak voelde. De vlucht naar Singapore waar ik zes uur rond loop in een stad waar ik zeker langer had willen blijven. De dertien urige nachtvlucht naar Berlijn en daar het emotionele weerzien met Nicky.

Lees verder “Rollercoaster terug naar Nederland”

Ode aan de lange afstandsvriendschap

Door Nicky van der Palen

“Jij zult Miranda wel heel erg gaan missen hè?!” We staan in een grote tent tussen duizenden lallende, feesten, springende, blauwe mensen massa. Voor het eerst in zeven jaar was er geen wonder gebeurt en moest ik toch echt die avond de bob zijn. Misschien door het gebrek aan alcohol of door het emotionele liedje op de achtergrond. Daar tijdens het slotconcert kwam ineens kei hard het besef binnen dat jij heel snel aan jouw wereldreis zou gaan beginnen. Het besef van wat die wereldreis precies voor consequenties voor mij zou hebben kon ik toen nog niet overzien, maar ik wist wel dat ik je enorm zou gaan missen. En toen daar in een volle tent kwamen de eerste tranen, vervolgens sloeg je een arm om me heen en zei; “ik ben maar één slotconcert weg”.

Lees verder “Ode aan de lange afstandsvriendschap”